Na een voorspoedige reis
zijn wij aangekomen in Hurghada, bij hotel Bel Air Azur.

De temperatuur was rond
de 20 graden celcius, bij aankomst.

En op de eerste dag bij het zwembad -100 meter- en verwarmd!

zijn wij aangesproken door een mannetje dat schoonheidsbehandelingen verkoopt. Wij overstag voor een redelijke
prijs. Wij kregen er een gratis eindbehandeling bij op de dag voor vertrek. De behandeling
bestond uit diverse maskertjes een manicure behandeling, voor beiden en voor
meneer een scheerbeurt en voor mevrouw een behandeling die overtollige haartjes
verwijderde. Hij wilde er ook een
pedicure behandeling bij verkopen, maar daar bedankte ik voor, ik was net bij
de pedicure in Holland geweest.
Zijn bek zakte open tot de rand van het zwembad. Of ik serieus was?
Jazeker! Vol ongeloof keek hij mij aan en vond het maar en prutser die dit zo
had afgeleverd, de eerlijkheid gebied mij te zeggen daar ik het ook niet heel
fraai geworden vond. Maar ja met social deal voor een prikkie, kun je er niets
van zeggen. Hij vond van wel. Daar gaan we later over beslissen. 14.00 uur de volgende dag hadden wij
afgesproken. Keurig op tijd daar en werden we meegenomen en waar het ging
beginnen. De behandeling was een aantal
maskers en voor ons beide een manicure. Voor de man was er ook en
uitgebreide scheerbeurt bij, met het wegwerken van alle viespeukerij in de gezichtshuid.
Wij werden beide in een behandelstoel geplaatst en er werd aan de dames die ons
zouden behandelen uitgelegd wat er moest gebeuren. Lia kreeg een soort van
badmuts op en ik een klodder van een of andere crème op mijn kin. Die begon
gelijk te prikken, bleek dat het scheercrème was met iets van munt erin. Het
was wel verfrissend. Op de achtergrond hoorden wij een mevrouw die stevige maagkrampen
had, maar dat bleek later een zangeres. Ze had wel 3 kwartier last van krampen
en wel op diverse manieren. Wat er met
Lia gebeurde kreeg ik niet te zien, want ik werd achterover gelegd en er werd
een aanvang gemaakt met scheren. Tijdens het scheren werd mijn linkerhand
opgepakt door een Egyptische schone en mijn vingers werden in een kommetje lauw
water te weken gezet. Na het scheren werd er gewerkt aan de overtollige
haargroei van neus en oren. Ik heb dit al eens meegemaakt in Turkije dat men dit met een brandend watje
met spiritus deed. Nu ging het anders. Er kwam een draadje aan te pas en hoe
hij dit deed weet ik niet, maar hij rolde het over de plaats waar je niet met
een scheermes scheert. Dit was een bijzondere ervaring. Inmiddels was het
scheren gedaan en was de dame aan mijn linkerhand begonnen, na eerst de
rechterhand in de week te hebben gezet. Het resultaat was verbluffend. Hele mooie handjes voor een pensionado, zelfs
de nagels kregen een blanke laklaag. Lia was inmiddels verhuisd, en dat had ik niet door. Er werd tussendoor
ook nog even mijn kapsel bijgewerkt. Toen mijn handen klaar waren werden ze ook
nog gescrubt, ze zijn weer zo zacht als babyhandjes. Er moest verhuisd worden
naar een andere kamer om de behandeling voort te zetten. Door een wirwar van
gangetjes bereikten wij de behandelkamer. Lia lag al op de slachtbank. En kreeg
diverse maskers op, ook en chocolademasker.
Na een kwartiertje was ik aan de beurt. Eerst werd het vet en meeeters
uit mijn neus en omgeving gedrukt. Daarna werd er nog eens na behandeld met een
ander martelwerktuig en tenslotte werd
het geheel afgewerkt met een heerlijke
olie en een prettige gezichtsmassage. Daarna mocht ik van de slachtbank af en
werd me een prettige avond gewenst. Op
de terugweg liet Lia haar mooie handjes
met bijbehorende nagels zien. Die waren keurig in de lak gezet, met diverse
figuurtjes en randjes. Al met al een heerlijke behandeling.

Na het eten nog even een wandelingetje gemaakt. Het is
prettig te weten dat de host van TUI verteld
had dat 50 meter naast het hotel een ziekenhuisje was. Want wij wilden
oversteken en dat hebben we dan maar
voor het ziekenhuisje gedaan. Wat later heeft Lia een paar waterschoenen aangeschaft zeggen en
schrijven € 3,00 daar heb je geen social deal voor nodig. En dat ook nog zonder
af te dingen! Na de oversteek over een trottoir
gelopen wat die naam niet verdiend. Tijdens het lopen
struikel ik over
een oneffenheid……..

en daar lag de pensionado! Languit broek gescheurd en knie
geschaafd en in mijn gerestaureerde middelvinger van de rechterhand een klein
sneetje. Die bloedde voor een grote. Lia wilde naar het hotel, maar ik wilde
door. De middelvinger stevig in de broekzak om het bloeden te
stelpen. De broek had een scheur ter hoogte van de knie, “nu ben je ook hip”
sprak Lia “ of beter gezegd: cool.” Dank
U, dank u, dat was nou ook weer niet nodig. We zijn nog even een
Egyptische souvenirshop in geweest, maar
die viel tegen, en zijn toen maar voorzichtig op huis aan gegaan. Maar ik had
bij een ander winkeltje, naast die waar Lia haar waterschoenen had gekocht, een
paar crocs gezien, en aangezien mijn Hollandse crocs eigenlijk ter ziele zijn,
wilde ik wel eens kijken of ze mijn maat ook hadden. In Holland had ik de nep
crocs gekocht bij tuinwereld maar die hadden ze nog niet want het was een zomer
artikel. Deze waren ook nep en heetten “croos”. Na een beetje gezoek de goede
maat gevonden, en gevraagd wat ze kosten? € 5,00. Daar kun je mee thuis komen,
beter dan met een broek die gescheurd is. En ook weer zonder afdingen, want op
deze prijzen afdingen is broodroof. In het hotel aangekomen moest er eerst een
foto gemaakt worden van de beschadigde broek, en door gestuurd worden naar Ivo.
Met handcrème om handen te wassen zonder water, de knie ingesmeerd……..oei dat
was niet fijn. Maar om enge ziekten en ontstekingen te voorkomen zou het vast
wel helpen. Daarna goed met water en zeep gewassen, en afgewerkt met een laagje
bijtende handcrème. Dan moet het wel goed komen. De vinger werd versierd met
een pleister, en toen konden we de strijd weer aan.

De volgende dag bleek de knie er goed uit te zien, er was
maar een heel dun laagje opperhuid beschadigd en heb er nagenoeg geen last van.
Later met snorkelen is alles nog eens goed door het zeewater behandeld en loopt
ook dit weer met een sisser af.

Het snorkelen was weer een belevenis op zich. Prachtige mooi
gekleurde vissen gezien, en niet de kleinste. Een heel school met naaldvissen kwam
voorbij, een Picassovis van ruime afmetingen, een koffervis, een papegaaivis in
de mooiste kleuren, alles kwam voorbij. Ik heb zelfs een zeeslang gezien, schitterend, wit met zwarte vlekken. Zeer indrukwekkend en Lia heeft zelfs een rog waargenomen.

Vandaag kwam de manicure verkoper voorbij en in informeerde hoe duur een
pedicure behandeling zou zijn. € 30,00 .
Te duur vond ik, “maar het is echt nodig” sprak hij, en bekeek mijn voeten eens nauwkeurig. Ik vertelde hem dat het eigenlijk niet nodig
was, want zo zei ik, ik was vorige week
nog bij de pedicure geweest. Schande,
wat een prutser een meer van dit soort termen
gebruikte hij. En wees mij op plekken waar inderdaad nog dikke kloven te
zien waren, die worden allemaal weggehaald. Na een beetje heen en weer praten
kwamen we overeen dat het dan wel voor € 20,00 kon. Toen waren Lia haar platvoeten aan de beurt, want als ze
eenmaal beet hebben gaan ze niet meer weg voor ze wat verkocht hebben. “Nee,
nee en nog eens nee” sprak Lia, en toen kon het ineens voor € 30,00 met z’n
tweeën. Werkelijk een prima behandeling gehad, en de kloven zijn weg.

Vandaag zouden we een tour hebben door Hurghada, maar de
avond daarvoor ging om 22.50 uur de telefoon op de kamer. Wij waren net in de
eerste slaap en schrokken ons lam. Zou er een oorlog uitgebroken of iets van gelijke strekking? We
hebben zoiets al eens meegemaakt in Egypte, dat wij ’s
nachts SMS jes kregen van de ambassade, hadden ze Murbarak afgezet.
Maar het viel mee, het was Joerie, van de reisorganisatie, met de mededeling
dat de tour verzet was naar maandag. De Nederlands sprekende gids was er niet,
maandag wel. Nou bedankt voor het nieuws, wij nog bleek van de schrik, zijn
toen eerst maar en stukje gaan lezen, en
daarna heerlijk geslapen.

Het eten.

Het eten is zeer goed, elke dag weer veel verschillende
soorten van lekkere dingen. En als je bord leeg is komt de bediende, langs en
vraagt “ finisch?” waarop ik antwoordde “ No Dutch”. Maar dat was de bedoeling
niet, hij wilde weten of ik klaar was met dit gedeelte. Dan kon hij het bord
meenemen en ik weer verder met een schoon bord. Er is een rijke voorraad aan
voorgerechten, hoofdgerechten en zoete nagerechten. En zelfs de beroemde gummipudding
van mijn moeder is hier rijkelijk aanwezig. Lia begint ’s morgens met verse gebakken blini’s. Dat
zijn kleine pannenkoekjes. Ik hou mij aan lekkere verse broodjes met kaas. De
kaas die ze hier hebben is prima, ze hebben zelfs Leidse kaas. Maar ook
scrambbled eggs en nog meer flauwekul. Er is ook vermicelli melk, wat ik me
daar bij moet voorstellen weet ik niet. Ik ga het misschien nog wel eens
uitvinden. Ook is er elke avond bij het buffet iets speciaals, laats was er
eendenborst, maar ook zeer grote vissen werden tentoongesteld om op te eten.
Elke dag wat anders.

Rondrit

Vandaag hebben we de Hurghada stadstoer gedaan. We bezochten een
koptische kerk, de koptische kerk leek wel een jodenkerk, wat en kabaal. Daarna de suq – spreek uit: soek- een andere moskee de
jachthaven en tot slot werden we meegenomen naar een winkel waar ze geurtjes maken.
De suq was wel heel erg leuk,

Maar buiten een ontzettende klerezooi. Dus door naar het volgende onderwerp. De
andere moskee was van heel andere orde,

de dames moesten allemaal gesluierd naar
binnen, wat de nodige hilariteit tot gevolg had. Iedereen moest ook nog Zijn of
haar schoenen uit doen en net als bij het bowlen in een kastje doen.

Hierna een wandeling
gemaakt door de jachthaven. En
tenslotte naar de geurfabriek. Daar kregen we de welbekende uitleg over geurtjes en andere toestanden, en werden we tot kopen uitgenodigd, niet dus, veel te duur.

Verder hebben we veel aan het strand gelegen met en gemiddelde temperatuur van 28 graden Celsius.

Het was een heerlijke vakantie, en dan thuiskomen in de diep vries met temperaturen van -7 voor ons een thermosshock.
De foto’s staan op

https://galery.gvwee.nl/#collection/50