Vakantie voorjaar 2015

Samen met Joke en Dirk zijn we vertrokken naar Bruttig aan
de moezel. We vertrokken op maandagmorgen. In de middag daar aan gekomen en
hartelijk verwelkomd door Doris. We hadden een mooi 4 persoons appartement. De weersvooruitzichten
waren prima en bij aankomst scheen het zonnetje.

Na de beide auto’s te hebben uitgepakt, hebben we buiten in
het prieeltje eerst maar eens een heerlijk gekoeld moezelwijntje genoten. We
hadden bedacht dat we de eerste dag niet uit eten zouden gaan, maar lekker
gourmetten. Dat was een goed idee, want na zo’n lange rit is het wel lekker dat
je er dan niet meer uit hoeft. Het vlees was meegenomen in de koelbox die in de
auto op stroom gewoon heerlijk koelde. Er was ook nog een kleine verrassing in
de vorm van een vaatwasmachine! Heerlijk dat scheelde weer een hoop gedoe.

Daar we voor de avonden een paar dvd ‘s meegenomen hadden
zijn we de eerste avond maar aan een cyclus van Wallander begonnen. Altijd weer leuk. Na de nodige
wijntjes en moorden naar bed gegaan en prima geslapen op de prima bedden.

De tweede dag hadden we plannen om na het ontbijt naar
Koblenz te gaan. Ik wilde wel eens met de kabelbaan over de Rijn naar
Ehrenbreitstein. Daar was toevallig ook nog een museum. We kregen senioren
kaarten mee – waarschijnlijk omdat we er oud genoeg uit zagen – en konden we in de kabelbaan stappen. Dit was
een mooie ervaring met een geweldig uitzicht.

Boven aangekomen was het er ook erg mooi, en het was
prachtig weer -28 o C – Dus dat was genieten. Het museum van de
vesting Ehrenbreitstein was zeer uitgebreid. Zo was er een fototentoonstelling,
een deel was ingericht hoe het met de wijnbouw ging in de loop der jaren, er
was ook een deel met hoe deze vesting verdedigd werd. Kortom allemaal zeer
interessant en leerzaam. Boven op de vesting waren daktuintjes en daar hebben
we heerlijk onze meegenomen bammetjes genuttigd. Dit was ook een zeer
fotogeniek plekje en Dirk liep maar te fotograferen, tot wij een plons(je)
hoorden. En ja hoor er was een piepklein levend watertje en wie stapt er
achteruit in? Dirk. Nat poot en gelachen, met dit mooie weer droogt het snel op
zei hij. Het wemelde daarboven ook van de salamanders, die we goed op de foto
konden zetten.

Wij zijn toen aan de reis naar beneden begonnen, dat was me
wel een beste wandeling. Met halverwege een trap, die we maar genomen hebben,
anders hadden we nog veel meer moeten lopen. Ik wilde het Rijnmuseum ook wel
graag zien, maar had geen zin om daarvoor om te wandelen. We komen het wandelpad
af en staan bijna recht tegenover het museum, dat was weer een meevaller.

Hier ook de geschiedenis van de Rijnvaart gezien en die was
zeer interessant, ook voor de leek.

Na het museum zijn we naar het personenveer gewandeld en
daar mee weer terug gevaren naar de oever waar we vandaan kwamen. We hadden ons
voorgenomen om via Boppard weer terug te gaan naar Bruttig. Na een korte stop
bij een supermarkt, wilde de tomtom op de tablet er niets meer van weten, en
bleef – ondanks dat we reden – stug op
de parkeerplaats bij de supermarkt staan, met een omgekeerd beeld. Na wat
stoeien bleek dat er op de een of andere manier de vliegtuigstand was
ingeschakeld. En dan denkt ie dat we gaan vliegen. Na het probleem te hebben
opgelost, weer ontspannen de weg op.

De derde dag hadden we niets gepland, of het moest zijn dat
we koffie gingen drinken boven op de berg bij het kerkcafé, in Beilstein. Dit
was een prachtplekje en ook zeer goede koffie. Een prachtig uitzicht over de
moezel en omgeving. Hier kun je foto’s blijven maken. Hierna zijn we vertrokken
richting Zell am Mosel. Een erg leuk plaatsje. Eigenlijk wilden we wel een
stukje varen, maar volgens de folders die in het huisje lagen was dit niet
mogelijk. We waren nog te vroeg in het seizoen, vanaf mei zou er volop gevaren
worden. Maar wat schetst onze verbazing, er staat een hokje met daarop
“Schiffskarte” en dat was ook nog open. Wij kijken op de
dienstregeling en wat bleek binnen een half uur zou er een boot komen en
anderhalf uur gaan varen. En als we betaalden konden we ook nog mee. Dus een
prettige rondvaart van anderhalf uur gemaakt. En weer terug naar ons huisje in
Bruttig.

Dag vier was de dag dat we naar Hermeskeil zouden gaan er is
daar een vliegtuigmuseum. En wat voor één? Van concorde tot het simpelste vliegtuigje.
Ook een heleboel verschillende helicopters van Russische makelij, waaronder een
megamachine.

Na een fascinerend bezoek hadden we besloten langs de Moezel
terug te rijden. En dat is ook gelukt , dat is zeker de moeite waard.

En de laatste dag betekende inpakken en wegwezen, maar niet
alvorens een pottenbakkerij in Monreal te hebben bezocht. Erg de moeite waard.
Daarna scheidden onze wegen,en ging ieder zijns weegs, weer richting Deventer.

De andere fotos staan HIER