Vakantie 2014 met de nieuwe camper.

Maandag 14 juli werd de camper om 09.30 gebracht. Daarna
dapper aan het inladen. Het verschil met de vorige camper is dat deze 2 grote 1
persoons bedden heeft, de vorige camper had maar 1, 2 persoons bed waarvan
bovendien nog een hoek af was. Dit was gedaan om de badkamer bereikbaar te
houden. Maar goed een andere indeling en heeeeeel veeeeeel bergruimte, onder de
bedden. In camperkringen wordt dit de garage genoemd. Ook was de beloofde
fietsendrager aanwezig, eigenlijk had het misschien ook wel zonder gekund omdat
er beneden zoveel ruimte was.

Dus het laden ging voorspoedig en voor alles was ruimschoots
de ruimte. Lia heeft zelfs een wijnkelder gecreëerd. De kleinkinderen moesten
natuurlijk zien waar oma en opa mee op vakantie zouden gaan. Het hoogte punt is
dan altijd dat ze willen zien hoe de oudjes slapen. De kers op de taart was dat
ze een stukje mee mochten rijden.

De speciale camper tomtom geprogrammeerd, en de reis kon
beginnen. Het eerste doel was Kinrooi, in België. Dat was een nagelnieuwe
camperplaats. De douches waren nog niet gereed, en de receptie moest ook nog
afgetimmerd worden. Maar op zich een mooie plek voor 1 nacht en ook niet duur
10 euro voor 1 nacht.

De volgende dag ging de reis naar de stad Luxemburg. Daar
aan de rand bevind zich een pracht van een camping, met mooie ruime plaatsen en
alle voorzieningen binnen handbereik. De camper rijdt werkelijk voortreffelijk.
We hebben hier lekker gestaan en omdat het erg mooi weer was, de bbq maar eens
opgestookt. En na een prima nachtrust -de bedden slapen stukken beter als in de
vorige- de boel weer zeevast gesjord en nu op weg naar Pont A Mousson in
Frankrijk. Hier kwamen we terecht op de gemeentelijke camperplaats annex
jachthaven. Hier mocht je zelf een plekje uitzoeken. En na even om ons heen kijken,
hadden we een prachtig stekje. Met de achterkant naar de moezel en ook nog
ruimte om de luifel uit te draaien. Een uurtje later zaten we in de schaduw van
een aldaar aanwezige boom – een voor mij onbekend ras- een kop koffie te
drinken. Hier hebben we twee dagen gestaan. Vroeg in de middag zegt de directie
dat ze wel in is om de stad te gaan bekijken. Met dit weer? Het was stevig
dooi, zo’n 30 graden. Maar goed wij op de fiets, dat is in Frankrijk toch wel
iets anders. Er zijn bijna geen fietspaden, dus je moet maar zien waar je
jezelf veilig waant. Bij de tour hebben ze de mazzel dat daar een legertje
auto’s vooruit gaan, die waren er niet voor ons. Heel ouderwets is alles in Frankrijk
in de meeste kleine plaatsjes, zijn de winkels nog gesloten tussen de middag. Dus er was weinig te
zien, maar we hebben wel lekker gefietst.

Maar goed na twee
heerlijke dagen werd ons volgende doel Bousseracourt. Zegt de meesten
waarschijnlijk niets, en mij in het begin ook niet. Ware het niet dat onze
vrienden A&A -Adri en Albert- zich daar in een aldaar aanwezige B&B – bed & breakfast- bevonden.

De speciale tomtom geprogrammeerd en gaan met die banaan.
Het laatste stuk stuurde hij ons over een weggetje waar we niemand konden
tegenkomen zonder in de problemen zijn te geraakt. We kwamen gelukkig niemand
tegen en alles is goed afgelopen. Daar wij een plaatsje daar besproken hadden
voor 2 nachten wist men van onze komst. Alleen had ik gevraagd om het geheim te
houden. Dat heeft men dan ook gedaan. Het weer was wederom zo rond de 30
graden. En A&A zaten in de boomgaard onder een pruimenboom heerlijk te
lezen. Zij hadden niet in de gaten dat wij al naast hun stonden, pas toen ik
vroeg of wij een nachtje mochten blijven werd er pas gereageerd. “mens wil
je me nooit meer zo laten schrikken” sprak Adri die er gelijk bij vertelde
dat dit niet goed was voor hart en andere organen. Het was een prettig weerzien
en uiteraard moesten de nodige ervaringen uitgewisseld worden. We hadden
tenslotte elkaar al een week niet meer gezien. Dit alles ging onder het genot
van een kopje koffie met wat lekkers. Adri verzamelde in de gauwigheid nog een
paar handjes blauwe pruimen, welke goed te pruimen waren. Na een poosje kwamen
John en Brigitte – de eigenaars van de B&B- John loodste mij naar de plek
waar we 2 dagen konden gaan staan. Toen was het pubtime.

Onder het genot van een goed glas vuurwater en wat andere
versterkingen, stelde Albert voor om de volgende dag iets te gaan bekijken op
een uurtje rijden vanaf de B&B. Het zou het kerkje worden van Rochamps.
Boven op een berg gebouwd in de jaren ’50, door een bijzondere architect. Het
was zeer de moeite waard. Er was een aantal jaren terug -2011- een klooster
bijgebouwd, maar dit was compleet geïntegreerd in de berg. Een heel mooi
geheel. Wat later op de dag hebben we op
de “Ballon” een berg daar ter plaatse – in de vogezen- lekker
gepicknickt. We hebben vandaag erg veel gezien daar in de omgeving. En ‘s
avonds lekker gegeten bij John en Birgit.

De volgende dag zijn we op tijd vertrokken richting Niderviller,
maar toen we aankwamen bij de camperplaats bleek dat niet zo’n geweldige plek.
Dan maar eerst ergens geparkeerd en een broodje gegeten. Tijdens het broodje
eten verder gezocht naar een camperplaats in de buurt. Die was snel gevonden.

Dus gingen wij op weg naar Rhodes, dat was weer wel een zeer
mooie -wederom een gemeentelijke – camperplaats, aan een groot meer met heel veel zeilbootjes. Leek wel een
beetje op Loosdrecht. Terwijl we aan de koffie zaten kwam de beheerster – een
heel aardige en behulpzame vrouw, maar met paardengebit- ons vertellen dat het
die avond code orange was. Wij hebben heerlijk nog tot wij naar bed gingen
buiten gezeten. Voor de zekerheid wel de luifel ingedraaid en alles zeevast
gesjord. Het enige waar we last van hadden, was de regen die ‘s nachts met
bakken uit de hemel kwam. En de hele volgende dag bleef het regenen. Dus maar binnen gezeten en heeeeel veel
gelezen.

Inmiddels hadden wij besloten dat we de dag daarop naar Metz
zouden gaan. Daar was een gemeentelijke camperplaats, evenals de vorige. Deze
camperplaats lag midden in de stad en was groot en druk. Want vlakbij de
camperplaats was een wildwater riviertje, waar in de periode dat wij er waren
kampioenschappen kajakken en kanovaren werden gehouden. Maar goed de fietsen
werden klaar gezet en onze tocht naar de binnenstad kon beginnen. In de
binnenstad aangekomen domineerde daar de grote kathedraal van Metz. Wat een
schitterend bouwwerk, daar was de Lebuïnuskerk, maar een dorpskerkje bij. Wat
een pracht en praal. Het doopvont was zo groot als een gemiddeld zwembad!

Toen we weer buiten waren stond er naast de kathedraal een
treinje gereed voor een rondtour door Metz. Voor een paar euro ben je een goed
uur onder de pannen, en je ziet een heleboel, er werd ook nog het nodige
uitgelegd, in onze eigen taal.

Daarna hebben we nog een uurtje de middenstand van Metz
bekeken en waren het er over eens dat Frankrijk erg duur is. Ik heb ‘s avonds
na het eten nog even een klein wandelingetje gemaakt, want ik wilde het traject
dat al die kajakkers moesten afleggen wel eens met eigen ogen zien. Tevens heb
ik er ook maar een filmpje van gemaakt, wie het wil zien is van harte welkom
aan de deltalaan.

Om tien voor negen, de volgende dag reden we na betaald te
hebben de camperplaats af en gingen richting Alzingen in Luxemburg. Volgens de
Boeken was hier ook een zeer mooie camperplaats. Na een goed uur daar
aangekomen, we moesten nog wel even wachten, want wij waren zo vroeg daar ze
nog met de checkout bezig waren. Maar ook dit was weer een mooie camperplaats,
met alle moderne voorzieningen. Het sanitair blonk je tegemoet. Er was
probleemloos wifi en de plekken waren werkelijk heel mooi. En voor 2 euro p.p.
zat je middenin Luxemburg stad. Waar we lekker gewandeld hebben. ‘s Middags
tijdens de siësta kwamen er een paar jongelui van rond de 20 jaar, informeren of dit wel een leuk
plekje was om een nachtje te staan. Dat konden wij hartgrondig beamen. Zij
vertelden ons – 1 tenminste- dat hij 2 weken terug een camper had gekocht voor
de prijs van € 7000. Dat is tenminste wat, een ondernemende jongeman, die zijn
geluk op deze manier eens ging beproeven. Wat gaaf een campertje van 22 jaar
oud, net zo oud als deze jongens, met oranje gordijntjes en bekleding. Wie doet
hem dat na? Alles zat er in en werkte ook nog naar behoren! Ze hebben een nacht
naast ons gestaan en zijn ‘s avonds ook nog even wezen borrelen. De volgende
morgen zijn wij naar de stad vertrokken en de jongens naar elders, ze hadden
het over Vianden want daar ergens stond een vriendin van ze.

Na 2 nachten zijn wij ook weer vertrokken en wel richting
Trier. Daar in de buurt was een camperplaats bij een wijnboer. Om precies te
zijn in het plaatsje Longuich. Wij hadden er nog nooit van gehoord maar horden
camperaars wel. Je stond daar wel in het gelid, en ook redelijk dicht op
elkaar, maar wij stonden weer met de neus vooraan aan de moezel! Ik kon daar
precies het gebeuren op het water in de gaten houden. Aanmelden hoefde niet,
vanaf 19.00 uur kwam de eigenaar de kentekens opnemen. De plek koste maar €
8.00 per dag all inn. Waar vind je dat nog. Op de vrijdag de dag van
aankomst, en tevens Lia haar verjaardag, hebben we in dit dorpje gegeten.

Dat kostte ook bijna niets, en dit alles werd weggespoeld
met een heerlijk moezelwijntje. Zaterdag hadden wij het plan op gevat dat we
naar Trier wilden, met de bus. Zo gezegd en ook zo gedaan. Wat een mooie stad
met heel veel historie. Ook weer een heel mooie kerk gezien, ingericht met
heuse nonnetjes. Waarvan er ook nog een paar heel erg jong waren. Verder hebben
we heerlijk lopen shoppen en bijzondere winkels bekeken. ‘s avonds weer terug
op de camperplaats om daar maar eens van de locale wijn te proeven. Wij hadden
daar een “Blanc de noir” uit 2013. Wat een lekker wijntje was dat!
Aangezien ik eerder onderweg aangenaam was verrast door Lia met de vraag
“waar was het ook al weer was om een nieuw objectief aan te schaffen. Dat
was in Heumen.”antwoordde ik. “Lijkt het dan wat om daar op de terug
weg langs te gaan, dan hoeven we er niet speciaal heen vanuit Deventer.”
Daar word een mens wel even sprakeloos van. Want wij hadden afgesproken dat ik
pas een nieuw objectief zou krijgen, als de garage verkocht was. Die inmiddels
al bijna 3 keer was verkocht, maar niemand kreeg geld van de bank. Dus de route
aangepast en een camperplaats in Rees op de kop getikt. Deze camperplaats
beloofde dat er van alles zou zijn. Maar helaas de toiletten en douche waren
niet te vinden. Nu kunnen we best een dagje zonder douche, maar zonder wc is
een ander verhaalvoor de kleine boodschap hadden we een wc aan boord maar voor
de rest…… je zal maar nodig moeten. Na enig rondvragen kwamen we er achter dat
in de naast gelegen sporthal een douche en toilet ter beschikking waren. Wel voor
0.50 cent en alleen van ‘s morgens 10.00 uur tot 20.00 uur. Mijn keutel dient
zich altijd aan buiten kantoortijden -die van Lia trouwens ook- dus hier hadden
we ook niets aan. Maar voor 6 euro kun je ook niet meer verwachten. Het was
trouwens maar voor 1 nacht.

De fietsen werden van de fietsendrager afgehaald en er werd
vertrokken naar de Rijn promenade. Het begon er wel een beetje dreigend uit te
zien, maar een kniesoor die daarover zeurt. Tijdens het winkelen bij de Aldi
begon het hevig te onweren en te nog heviger te regenen. We hebben de bui afgewacht
en zijn toen terug gefietst naar de camperplaats. Omdat we niet buiten konden
zitten hebben we binnen maar tv gekeken.

De volgende ochtend vertrokken wij richting Heumen.
“bij het eerste het beste tankstation stop je want ik moet heel nodig naar
de wc” was de boodschap die ik mee kreeg toen we de camperplaats af
draaiden. Inderdaad na 10 minuten kwam er een tankstation in zicht en was het
leed snel geleden. Ging zij met een rood hoofd henen zij kwam weer normaal
gekleurd terug. Na een klein uurtje waren wij dan in Heumen, 10 minuten voor
openingstijd. Er werd met de camper decadent naast de hoofdingang op een
parkeerplaats voor bezoekers geparkeerd. En nog decadenter werd er staande
tegen de camper een kop koffie genoten.

:

Nadat de 10 minuten verstreken waren werden wij aldaar op
gewacht door een verkoper. Die ons niets vroeg, dus wij maar uitgelegd dat wij
de week er voor een mailtje uit hadden doen gaan aangaande de voorraad
objectieven voor mijn toestel. Daar werd keurig op gereageerd dat er nog ruim
voorraad was. Of ik hem wilde reserveren? Neen, daar hebben wij niet op
gereageerd, omdat ik niet verwachtte zoals ik tegen de bediende zei: “Ze
liggen vast niet in rotten van vier voor de deur voor dit objectief.”
“Dan ga ik hem even voor u bestellen.”sprak de man en tikte diverse
dingen in de computer waar door in het magazijn de dienstdoende
magazijnist wakker werd gemaakt om het
ding te gaan zoeken in de schappen. Na enig kabaal op de achtergrond, bleek dat
er een goederenlift was geland met het gewenste aan boord. Na het uitproberen,
was de wens van Lia om het cadeautje in te pakken, want een cadeautje hoort in
gepakt te zijn. Na twee pogingen en 20 minuten verder was het geschenk
ingepakt.

Na een uurtje rijden zijn we weer veilig thuis gekomen. Na
weer een uurtje was alles uitgepakt en de volgende dag heb ik het hele ding
schoongemaakt.